Dance Dance Revolution POLAND!

strona główna | kontakt

DDR POLAND » Jak grać w PIU?

-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-
PIU FAQ
-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-

1. Informacje ogólne

1.1 Czym jest PIU?
1.2 Na czym i gdzie grać w PIU?

2. Podstawy rozgrywki

2.1 Jak grać w PIU?
2.2 Tryby gry i poziomy trudności.
2.3 Jak stać się lepszym?


1.1 Informacje ogólne - czym jest PIU?

PIU to skrót od Pump It Up - gry muzyczno-rytmicznej firmy ANDAMIRO stanowiącej odpowiedź na fenomen Dance Dance Revolution.

W grze PIU zadaniem gracza jest nadeptywanie odpowiednich paneli na macie zgodnie z strzałkami, któe w rytm muzyki przemiszczają się po ekranie. Każdy z graczy musi uważać na 5 symboli reprezentujących strzałki oraz środkowy panel - e momencie kiedy symbol znajdzie się dokładnie po środku odpowiedającego mu konturu, znajdującego się na górze ekranu gracz musi wcisnąć odpowiedni panel.

Jak wygląda mata do PIU? Spójrz na klawiaturę numeryczną swojego komputera - w grze używa się klawiszy umieszczonych w pozycji klawiszy 1, 3, 7, 9 oraz 5 - jeżeli grałeś w DDR zauważysz, że mata jest "dokładnie odwrotna".


1.2 Na czym i gdzie grać w PIU?

W przeciwieństwie do popularnego w naszym kraju DDR, w Pump it Up najprościej zagrać na automacie - listę owych znajdziesz w serwisie DDR Polska.

PIU dostępne jest również w wersji na komputery PC (PIU Pro) oraz konsole PlayStation 2 i XBox. Niestety, posiadacze XBox 360 nie mogą jak na razie rozkoszować się rozgrywką - mata nie jest kompatybilna z nowszą konsolą.

Maty do gry w domu są ciężko dostęne w naszym kraju - najlepiej kupić je na eBay-u.


2.1 Jak grać w PIU?

Jak już wspomniałem, zadniem gracza jest wciskanie paneli na macie w odpowiednim momencie - sama idea rozgrywki jest łątwa do podłapania co pozwala na zapoznanie się z grą nowym graczom, a trudniejsze kawałki stawiają wyzwanie nawet najlepszym profesjonalistom.

Zanim przyjdzie nam zagrać musimy wybrać tryb gry (patrz pkt. 2.2) oraz wybrać piosenkę. Zwykle klawisze i pozwalają na zmianę utworów, potwierdza wybór. W niektórych automatach klawisz pozwala na zmianę grupy.

Strzałki na ekranie przemieszczają się wraz z muzyką - zwykle utwory są tak zsynchronizowane, by strzałki trafiały idealnie w rytm muzyki, co pozwala na posiłkowanie się słuchem, nawet jeżeli nie do końca jesteśmy w stanie nadążyć za każdą strzałką wzrokiem.

Za każdą dobrze trafioną strzałkę dostajemy punkty, oraz wypełnia się nasz pasek energii (Life Bar) - każda przegapiona nuta to spadek paska. W przeciwieństwie do DDRa gra nie kończy się w momencie kiedy nasz pasek osiągnie 0 - często udaje się nadgonić punktację i wciąż dostać wysoką ocenę. Widać to szczególnie w przypadku gry na 2 graczy - jeżeli grasz sam, lepiej nie ryzykować i nie dopuszczać do takiej sytuacji.

Długa zielona strzałka (tzw. hold) sygnalizuje potrzebę przytrzymania danego panelu od momentu kiedy strzałka wejdzie w swój kontur aż do jej wyjścia. Na wyższych poziomach trudności zdarzają się sytuacje, w których konieczne jest wciśnięcie 3 lub większej ilości strzałek na raz. Sytuacje takie zwane są handami - ponieważ najczęściej wykonuje się je pomagając sobie rękoma.

Początkową pozycją jest ustawienie się twarzą do automatu ze stopami umieszczonymi pomiędzy górnymi i dolnymi strzałkami (nie na środkowym panelu!).

Duża ilość początkujących graczy popełnia błąd polegający na wciskaniu panelu kiedy tylko pojawi się odpowiednia strzałka. Pamiętaj, że panel musisz wcisnąć dopiero w momencie kiedy strzałka styka się z odpowiednim konturem, a najlepiej kiedy znajduje się w samym jego środku.

Kolejnym błędem początkującego gracza jest cofanie stopy po każdym ruchu. Jest to błąd, który szybko nie wytępiony nie pozwoli nam na skuteczne rozwijanie się jako gracz PIU - każdy ruch cofający nogę to tylko niepotrzebne marnotrawstwo energii, która jest nam wielce potrzebna na szybszych kawałkach.

Innym błędem jest staranie się zaliczenia jak największej ilosći paneli jedną nogą. Zagranie takie zwane jest Double Steping czyli podwójne deptanie. Docelowo staraj się by zaliczać strzałki na przemian - raz lewą, raz prawą nogą. Oczywiście reguła ta nie dotyczy sytuacji kiedy wcisnąć trzeba kilka razy ten sam klawisz - to by było po prostu śmieszne ;-)

Po każdej piosence nasz występ zostaje oceniony - poza punktami otrzymujemy ocenę w postaci liter S, A, B, C, D lub F, gdzie S to najwyższa ocena. Wszystko inne niż F oznacza, że udało nam się zaliczyć piosenkę. Często, jeżeli wszystkie utwory zaliczymy conajmniej na A na koniec otrzymujemy jeszcze dodatkową piosenkę (Bonus/Extra Stage).


2.2 Tryby gry i poziomy trudności

Podstawowym trybem gry jest Arcade Mode/Arcade Station - pozwala on na grę dla jednego lub dwóch graczy oraz wybór piosenek w które chcemy zagrać. Inne tryby to Training Mode/Training Station (w zależności od rodzaju gry, pozwala albo na wybór piosenki z grupy o bardzo niskim poziomie trudności, albo na grę polegającą na wykonywaniu konkretnych ruchów aż do ich opanowania), Remix Station (dostępne są dłuższe wersjie utworów) oraz World Tour/Mission Station (jest to tryb, w którym zadaniem gracza jest zaliczanie piosenek w określony sposób, co pozwala na odkyrwanie nowych utworów, efektów graficznych etc.).

Piosenki występują w 5 poziomach trudności:

  • Normal - większość piosenek na tym poziomie przystosowane jest dla początkujacych graczy i nie stanowi wyzwania
  • Hard - trudność piosene zostaje znacznie zwiększona, dobre dla graczy, którzy mają już doświadczenie z gry w PIU lub podobne gry
  • Crazy - większość utworów staje się Szalenie trudna - nie próbuj, jeżeli nie jesteś w stanie zaliczyć danej piosenki na S na poziomie Normal ;-)
  • Freestyle - tryb gry dla jednego gracza ale na dwóch matach - poziom trudności (układ strzałek) podobny do Hard
  • Nightmare - kolejny tryb gry na dwóch matach - poziom trudności odpowiada Crazy - jest to najtrudniejszy tryb gry (nie uwzględniając modyfikatorów etc.)

Poziom trudności konkretnej piosenki oznaczany jest - w zależności od rodzaju automatu - przez cyferki lub ikonki graficzne. Skala trudności rozciąga się od 1 do 20. W wersji PIU NX każdy jeden znaczek odpowiada 2 poziomom trudności.

W większości automatów klawisz zwiększa, zaś zmniejsza poziom trudności.

Niektóre piosenki oznaczone są jako "???" albo rząd trupich czaszek - są to piosenki, które mimo iż przeznaczone dla jednego gracza stanowią koszmarne wyzwanie i tylko najlepsi z najlepszych są w stanie je zaliczyć. W takich piosenkach występować mogą np. holdy (przytrzymania) na wszystkich 10ciu klawiszach jednocześnie.


2.3 Jak stać się lepszym?

Jak stać się lepszym? Proste - ćwiczyć, ćwiczyć i jeszcze raz ćwiczyć. Najlepsi gracze poświęcają długie godziny przez kilka dni w tygodniu na granie na automatach oraz posiadają w domu własne maty (a niektórzy i całe automaty, chociaż nikt w Polsce jeszcze się nie przyznał ;-)).

Jeżeli poważnie myślisz o grze w PIU przygotowania powinieneś zacząć od dobioru odpowiedniej odzieży. Niby proste, ale nie raz widziałem graczy grających w ciężkich butach czy grubych spodniach. Najlepsze do gry są krótkie spodenki i dobre, sportowe buty na cienkiej podeszwie (przyda się przy konieczności wciśnięcia 3 paneli jednocześnie - w dobyrch butach możesz spróbować wcisnąć dwie strzałki jedną stopą). Pamiętaj, że podeszwa nie moze być zbyt ślizga - upadek w czasie gry to nie tylko stracone punkty!

Ważne jest też odpowiednie odżywianie się - przynieś ze sobą dużo wody lub napojów izotonicznych (np. Powerade). W czasie grania tracisz dużo płynów - głównie w postaci potu. Nie raz po szybszej piosence zabraknie Ci tchu w ustach ;-)

Weź ze sobą ręcznik i coś na przebranie. Po co? Patrz punkt wyżej. Jeżeli możesz - zaopatrz się we fretki na ręce i głowę oraz koszulki termoaktywne - oszczędzi Ci to kłopotu z przebieraniem się i znacznie ograniczy pocenie.

Rozgrzej się. Nie zaczynaj gry od piosenki, która jest wymagajaca. Jasne - może dodatkowy kredy będzie kosztować cię dodatkowe pieniądze, ale jeżeli zaczniesz szaleć bez rozgrzewki możesz i tak nie zaliczyć piosenek a na dodatek szybko się zmęczysz.

Patrz, jak grają inni. Rzecz niby oczywista, ale nie każdy o tym pamięta. Przezwycięż zazdrość i podpatrz jak grają lepsi od Ciebie - w czasie gry nie ma zbyt dużo czasu na zastanawianie się jak wykonać dany układ strzałek - stojąc z tyłu możesz obserować, jak reagują inni gracze a także wyłapywać miejsca, w których możesz zagrać lepiej.

Używaj modyfikatorów prędkości. W przeciwieństwie do DDR większośćtrudnych piosenek w PIU wprost wymaga użycia modyfikatorów prędkości - inaczej nie jest się w stanie wypatrzeć odpowiednich układów strzałek. Od poziomu Hard możesz już śmiało grać większość piosenek z modyfikatorem X2. Przy Crazy jest to raczej standard.

Dostrzegaj wzory. Prawie jak w Matrixie - każda piosenka to odpowiedni wzór. Strzałki nigdy nie są rozrzucone chaotycznie - zwykle układają się w odpowiednie wzory. Np czy pełne - przećwicz układ na sucho i zobacz jak naturalnym jest wykonywanie go na przemian raz lewą raz prawą nogą. Nie widzisz układów w danej piosence?  Na pewno gdzieś są - użyj modyfikatora prędkości by strzałki były rzadziej rozstawione i ćwicz!

Używaj poręczy. Poręcz doskonale przydaje się przy przechodzeniu piosenek, które posiadają duże natężenie strzałek (tzw. stream). Pamiętaj tylko, że trzymanie się poręczy cały czas jest uważane za mało profesjonalne wśród lepszych graczy.